“Zorgconsumenten moeten in aanraking komen met de prijs van zorg, anders kan van marktwerking geen sprake zijn. Alleen door transparante prijsprikkels zijn aanbieders in staat om kwalitatief goede zorg tegen gunstige prijzen aan te bieden.”

Als u in de volgende periode staatssecretaris van VWS zou zijn, waar zou u dan op bezuinigen in de ouderen- en thuiszorg? En waar zou u juist niet op bezuinigen?

Bezuinigen: onnodig management en leverantie. Dat wil zeggen: beter en efficiënter inkopen en hergebruik (rollators).
Juist niet op bezuinigen: hands-on zorg (artsen, ziekenverzorgenden, paramedici, wijkverpleegkundigen).

Bent u voor of tegen marktwerking in de langdurige zorg en wat verstaat u (uw partij) hier precies onder?

Wij kiezen voor marktwerking in de zorg als het gaat om minder urgente en cosmetische zorg. Alleen eerste hulp, noodhulp en ambulancedienst zullen worden betaald uit de algemene middelen. Zorgconsumenten moeten in aanraking komen met de prijs van zorg, zonder deze voorwaarde kan van marktwerking geen sprake zijn. Alleen door transparante prijsprikkels zijn consumenten en aanbieders in staat om kwalitatief goede zorg tegen gunstige prijzen aan te bieden.

Hoe ziet uw partij de rol van de cliënt / patiënt?

– zelfredzaamheid;
– actieve rol in hulp verwerven die de overheid niet biedt. De overheid kan wel faciliteren zodat deze hulp aanwezig is;
– eventueel (fiscale) mogelijkheden scheppen voor een zorgpensioen.

De ambtelijke commissie langdurige zorg heeft vier bezuinigingsscenario’s uitgewerkt voor de AWBZ. Als u zou moeten kiezen, naar welke van de vier gaat uw voorkeur dan uit en waarom?

Scenario ‘Eigen visie’. Betutteling verdwijnt en daardoor verdwijnen onnodige adviesorganen.

Met welke partij zou u in een coalitie het beste zaken kunnen doen voor wat betreft de langdurige zorg?

Met elke partij die het eens is met ons beleid en programma.

Wat is uw persoonlijke beeld van of ervaring met ouderen- en thuiszorg?

Triest. Zorgverleners, en dan met name diegenen die werken met patiënten en cliënten, zijn vaak overwerkt, werken in organisaties met slecht beleid, zijn onderbetaald en het vak wordt ondergewaardeerd. Beleidsmakers, die niet uit eerste hand op de hoogte zijn van de noden van de patiënt / cliënt, nemen beslissingen die over vele schijven gaan en geen deugd doen aan individuele en optimale gezondheidszorg.

Patiënten en cliënten worden vaak niet met respect behandeld. Mijn ervaring is dat (familie van) cliënten moeten gaan ’shoppen’ voordat ze een plek vinden waar ze goed worden behandeld. Dit zou niet moeten. Overal zou de zorg van hoge kwaliteit moeten zijn. Het is mensonterend om te horen dat je 82-jarige familielid in een verpleeghuis zonder overleg van een eigen kamer naar een gedeelde kamer wordt verhuisd omdat “het geen meerwaarde zou hebben voor de cliënt”.

Waar bent u trots op als het gaat om de ouderen- en thuiszorg in Nederland?

We zijn trots op het feit dat we één van de weinige landen in de wereld zijn die deze zorg hebben, ook al kunnen we er nog niet geheel mee uit de voeten. Ik ben trots op de hulp- en zorgverleners die bij de patiënten/cliënten aan het bed staan en er nog iets van weten te maken, tegen de stroom in.